Krishnamurti over stilte

In zijn deconstructie van het denkproces legde Jiddu Krishnamurti speciale nadruk op de stilte van wat hij 'de meditatieve geest' noemde

Heb je ooit dronken stilte? Als je antwoord ja is, weet je wat moeiteloze concentratie is.

Na verloop van tijd wordt stilte of moeiteloze concentratie een fundamenteel element dat altijd aanwezig is in het leven van de ziel.

Valentin Tomberg

Voor de mysticus is stilte meer dan de afwezigheid van geluid, het is een interne ruimtelijkheid waarin de oscillaties van de geest zijn opgehouden en daarom is de individuele identificatie die zich van dingen scheidt geëlimineerd. Stilte, zoals David Chaim Smith aangeeft, elimineert het subject-object-construct. Het is niet de stilte van de oceanen die op aarde bestaat, het is de oceaan die overal in de ruimte bestaat, die zee die weerklinkt van energie en die toch nooit wegzakt.

In zijn deconstructie van het denkproces - dat de scheiding en het ongemak van onze cultuur veroorzaakt - legde Jiddu Krishnamurti speciale nadruk op de stilte van wat hij 'de meditatieve geest' noemde. We delen hier enkele fragmenten uit het boek De meditatieve geest waarin de Indiase filosoof spreekt over de kwaliteiten van deze stilte, die een meer echte tempel is dan alle tempels die we in de buitenwereld kunnen vinden en die de hoeksteen is voor dagelijkse actie. die is vastgesteld uit het heilige:

Meditatie houdt een complete en radicale verandering in de geest en het hart in. Dit is alleen mogelijk wanneer er een buitengewoon gevoel van innerlijke stilte is en daarmee alleen de religieuze geest naar voren komt. Die geest weet wat heilig is ...

Een meditatieve geest zwijgt. Dit is niet de stilte die het denken kan bevatten; het is niet de stilte van een rustige middag; Het is de stilte waarin het denken - met al zijn beelden, woorden en waarnemingen - is gestopt. Deze meditatieve geest is de religieuze geest - de religie die onaangeroerd blijft door de kerk, tempels of liederen. De religieuze geest is een explosie van liefde. Het is deze liefde die geen scheiding kent. Voor hem is ver nabij. Het is niet het ene of het veelvoudige, maar de staat van liefde waarin er geen verdeeldheid is. Net als schoonheid is het niet de maat van woorden. Alleen vanuit deze stilte werkt de meditatieve geest.

-------

Die nacht, vooral in die verre vallei van oude heuvels die de rotsen fijn vormde, was de stilte net zo echt als de muur die je aanraakte. En je zag de heldere sterren door het raam. Het was geen zelf gegenereerde stilte; het was niet dat de aarde stil was en de dorpelingen in slaap waren gevallen, maar dat het van overal kwam - van verre sterren, van die donkere heuvels, en van je eigen geest en hart. Deze stilte leek alles te bedekken, van de kleinste zandkorrel in de monding - die alleen het stromende water kende als het regende - tot de hoge en uitgestrekte Banyan-boom en een lichte bries die nu waaide. Er is een stilte van de geest die nooit wordt geraakt door enig geluid, door enige gedachte of door de voorbijgaande wind van ervaring. Het is deze stilte die onschuldig en zo eindeloos is. Wanneer er een stilte van de geest is, komt de actie daaruit voort en deze actie veroorzaakt geen verwarring of ellende.

De meditatie van een geest die volledig stil is, is de zegen van de man waarnaar hij altijd op zoek is. In deze stilte is alle kwaliteit van stilte. Er is die vreemde stilte die bestaat in een tempel of in een lege kerk in een afgelegen stad, zonder het lawaai van toeristen of gelovigen; en de zware stilte die op het oppervlak van het water ligt dat deel uitmaakt van wat buiten de stilte van de geest is.

De meditatieve geest bevat al deze variëteiten, veranderingen en bewegingen van stilte. Deze stilte van de geest is de ware religieuze geest en de stilte van de goden is de stilte van de aarde.

De meditatieve geest stroomt in die stilte en liefde is de manier van deze geest. In deze stilte is er vreugde en vreugde.